przelać [przenieść, rzucić]


przelać [przenieść, rzucić]
przelać [przenieść, rzucić] {{/stl_13}}{{stl_8}}{coś} {{/stl_8}}na papier {{/stl_13}}{{stl_7}}'napisać, narysować, namalować itp. coś (zwykle o twórczości literackiej, plastycznej) ': {{/stl_7}}{{stl_10}}Przelać, przenieść swoje pomysły inscenizacyjne na papier. Rzucić na papier zarys postaci. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • przenieść (się) — {{/stl 13}}{{stl 7}}ZOB. przenosić (się) {{/stl 7}}{{stl 17}}ZOB. {{/stl 17}}{{stl 7}}przelać [wylać, przenieść, rzucić] {{/stl 7}}{{stl 8}}{coś} {{/stl 8}}{{stl 7}}na papier {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • rzucać — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, rzucaćam, rzucaća, rzucaćają, rzucaćany {{/stl 8}}– rzucić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, rzucaćcę, rzucaćci, rzuć, rzucaćcony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} powodować szybkim… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • papier — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. papiererze {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} materiał w postaci cienkiego arkusza lub rolowanej wstęgi, produkowany ze spilśnionej masy włóknistej (najczęściej drzewnej) i… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • papier — 1. pot. Być na wariackich papierach; mieć wariackie papiery a) «mieć dokumenty stwierdzające ograniczoną poczytalność na skutek choroby psychicznej, być uznawanym za chorego psychicznie»: Justce wszystko wolno, bo była w zakładzie i ma „wariackie …   Słownik frazeologiczny

  • płótno — Ktoś (jest) blady, biały jak płótno zob. blady 2. (Mieć) płótno w kieszeni zob. kieszeń 10. Rzucić, przelać, przenieść coś na płótno zob. papier 5. Zblednąć jak płótno zob. zblednąć …   Słownik frazeologiczny

  • papier — m IV, D. u, Ms. papiererze; lm M. y 1. «materiał w postaci wstęgi lub arkuszy otrzymywany w wyniku procesu produkcyjnego z włókien, głównie roślinnych, z odpowiednimi dodatkami» Papier pakowy, listowy, rysunkowy, afiszowy, nutowy, maszynowy,… …   Słownik języka polskiego